Protestantse Gemeente Odijk


Vervolgde Christenen

Ds. K.F. Visser
22-05-2016

Lezing(en): Efeziërs 6: 10-24


Gemeente van Christus,

Een bericht: ‘Toen BOKO HARAM op een dag naar haar huis kwam, maakte de Nigeriaanse moeder de ergste tijd van haar leven door. ‘Zweer je geloof af’, schreeuwden de strijders tegen haar man en zoon. De twee mannen weigerden en werden voor de ogen van de vrouw en haar twee dochters doodgeschoten. Toen de strijders vertrokken namen ze beide dochters mee. De moeder bleef alleen achter.’

Het zijn de meest vreselijke berichten in de krant. Ik kan bij lange na niet invoelen hoe afschuwelijk de situatie moet zijn voor christenen in landen waar dergelijke wreedheden worden begaan. Ik denk alleen: Wat hebben wij het hier dan goed. Wat een zegen dat wij in alle vrijheid ons geloof kunnen belijden.

In de informatie voor deze zondag van de Stichting Open Doors lees ik een bericht, dat mijn aandacht trekt. Dit bericht:
‘Ruim een jaar geleden werden 21 koptische christenen uit Egypte door IS op het strand van Libië onthoofd. Vlak voor hun executie beleden zij hun geloof. De wereld reageerde geschokt op de video die IS publiceerde. Maar ondanks de gruwelijke marteldood die de mannen stierven, besloten sommige moeders de moordenaars van hun zonen te vergeven.
Eén van de moeders werd op televisie geïnterviewd. Ze zei: ‘Mij werd verteld dat mijn zoon was ontvoerd en vermoord. Ik zei: Nee, hij is niet ontvoerd. Hij is bij de Heer. Ik vergeef de moordenaars, want ze hebben mijn zoon thuisgebracht.’

Eerlijk gezegd, gemeente, ben ik nogal verlegen met een dergelijk bericht. Deze geloofsuiting staat ver van mij af. Of mijn geloof is te klein. Hoe dan ook besef ik eens te meer hoe vreemd het is om deze berichten te lezen. Het is een andere wereld. Het is niet mijn wereld. Het is een gruwelijke wereld. En ik realiseer me dat mijn manier van geloven soms haast vrijblijvend is. Er wordt gelukkig geen aanslag op mijn leven gepleegd. Ik kan openlijk mijn geloof belijden, maar toch niet zoals die ene moeder uit dat bericht tegenover de moordenaars van haar zoon. Ik voel me er ongemakkelijk bij.

Gemeente, deze zondag staat in het teken van de Vervolgde Kerk. Eens te meer dringen de berichten tot ons door. Hoe moeilijk het voor christenen is om in bepaalde delen van deze wereld voor hun geloof uit te komen. Dat de christelijke kerk vervolgd wordt. Deze week in het dagblad Trouw stond een artikel waarin de Raad van Kerken in Nederland en ook Kerk in Actie melding maken van een peiling: Minder dan de helft van de regelmatige kerkgangers in Nederland weet dat in Syrië en Irak grootschalige christenvervolgingen plaatsvinden. Ds. Klaas van de Kamp van de Raad van Kerken zegt: ‘Men is blijkbaar geneigd om de problemen te onderschatten’.

Ik weet niet of het onderschatting is. De berichten over vervolgingen geven mij een machteloos ge voel. Het enige wat we kunnen doen, is hier vandaag aandacht aan schenken. En ik geef daarmee graag gehoor aan de oproep van Tineke Kabalt binnen onze kerkenraad, net als vorig jaar trouwens, maar vandaag nog wat meer nadrukkelijk. Ook de collecte in deze dienst zal aan dit doel worden besteed.

Grootschalige christenvervolging.
Open Doors geeft een lijst van vijftig landen waar de onderdrukking het zwaarst is: Noord-Korea, dan Irak, Eritrea, Afghanistan, Syrië, Pakistan en zo meer.

Als ik die informatie lees, voel ik me machteloos. Wat kan ik eraan doen? En het roept bij mij vooral de vraag op om naar mijzelf te kijken, naar ons.

Wij weten in dit deel van de wereld, dat de christelijke kerk op z’n retour is. Trouw en inzet voor de kerk, echte betrokkenheid, we zien hoe het steeds minder mensen bezighoudt. Wij hoeven geen bovenmatige inspanning te verrichten om tot een kerk te behoren of om ons geloof te belijden en te beleven, en toch doen steeds minder mensen dat. Hoe is het mogelijk?, vraag ik me af. En tegelijk moet ik ook eerlijk zijn naar mezelf. Het is een gewoonte om aan kerk te doen, om het geloof een onderdeel van het dagelijks leven te laten zijn, zonder dat het altijd zo diep zit. Ook al omdat het geloof in onze tijd en in onze wereld eerder vragen oproept dan instemming.
Wij hebben heel wat vragen bij het geloof, bij de bijbel, bij de kerk. Als we niet oppassen worden we er nog tobberig van.

Of omgekeerd zien we dat er (vaak jonge) mensen zijn die graag een paar keer jaar zoeken naar een soort geestelijk hoogtepunt door naar festivals te gaan, christelijke ‘events’ op te zoeken, maar nauwelijks nog ín zijn om een gewone, gevestigde kerk te bezoeken.

Het is zo moeilijk voorstelbaar, vind ik en zie ik om me heen en ook bij mezelf, dat er christenen zijn in verre landen die voor het geloof hun leven in de waagschaal leggen.
Met die vragen van mezelf en misschien ook wel van u, lees ik dan vandaag dat gedeelte uit de brief van Paulus aan de Efeziërs. Niet alleen omdat dit een aanbeveling is van de handreikingen voor deze dienst, maar vooral omdat ik daarin zie hoe het een verrassend licht werpt op die vragen van mezelf en misschien ook van u.

Even wat achtergrond. Paulus schrijft de brief aan de gemeente in Efeze – dat is aan de Westkust van het huidige Turkije – vanuit de gevangenis. Niet helemaal zeker is of hij in Efeze zelf gevangen zit, of in Caecarea of misschien wel in Rome. De brief wordt overgebracht door Tychikus; zijn naam wordt aan het slot genoemd. Het is trouwens niet alleen een brief voor de jonge christengemeente in Efeze. Het is een rondzendbrief, ook bedoeld voor de omliggende groepen christenen.

Er is sprake van een eerste min of meer geregelde christelijke kerk. In het grote Romeinse Rijk waren ze gering en onaanzienlijk. Niemand sloeg echt acht op hen. Eerder is er sprake van een zekere onverschilligheid. Van echte onderdrukking en vervolging is nog geen sprake, maar echt makkelijk en openlijk uitkomen voor het geloof, dat is niet gewenst en zelfs gevaarlijk.

Paulus benadrukt dat ze geestelijk rijke mensen zijn. Ze stellen dan maatschappelijk niet veel voor, ze hebben de grote schat van het evangelie. Paulus wil hen waarschuwen voor een zekere geestelijke luiheid. Dat ze het erbij laten zitten. Daarom onderstreept hij hoe belangrijk ze zijn in de ogen van Jezus Christus. Je bent kerk om Hem, om ondanks tegenwind en weerstand goede werken te doen.

En dan maakt Paulus hen tot slot duidelijk waar nu juist het grootste gevaar in schuilt. Hij wil ze duidelijk maken dat er kwade machten zijn die maken dat de gemeente dreigt weg te zakken.

Onze strijd is niet gericht tegen mensen – je kunt gewoon omgaan met wie je in het dagelijkse leven tegenkomt – onze strijd – schrijft Paulus aan de jonge gemeente - is gericht tegen bepaalde machten en krachten, die hij ‘de listen van de duivel’ noemt. En hij omschrijft die machten. Er zijn heersers, machthebbers van de duisternis, kwade geesten, overheden, die menen dat zij zeggenschap hebben over de mensen en dus ook over de christelijke kerk. Romeinse gezagsdragers, autoriteiten die Paulus ziet als geestelijke machten, die mensen willen onderwerpen.

Paulus benadrukt in deze brief dat het de eer is van de gemeente dat ze een eenheid vormt; hoe verschillend ieders achtergrond ook is, in Christus vormen ze een hechte eenheid, Lichaam van Christus noemt Paulus hen.
Maar – zo wil hij vertellen – er zijn ook machten en krachten, structuren in de Romeinse samenleving die mensen tegen elkaar willen opzetten, die verdeling scheppen, die mensen uiteen willen drijven, een verdeel- en heerspolitiek. Heb daar oog voor, houdt Paulus de jonge christelijke gemeenten voor. De verdeler, de ‘uiteenwerper’, zo noemt Paulus die destructieve macht, dat is de vertaling van wat ‘duivel’ wordt genoemd. De diabolo, de macht die uiteen werpt.

Paulus werkt dus aan bewustwording. Kijk om je heen. Zie wat er gebeurt. En wapen je ertegen! Wees voorbereid en bouw weerstand op.

Zo komt Paulus tot die prachtige vergelijking met de wapenuitrusting. En het mooie is dat het in wezen niet echt gaat om een wapenuitrusting.
Hij zegt niet: Bewapen je met zwaarden en stokken, borstwering en maliekolders, dolken en knotsen.
De wapenuitrusting, die Paulus aanbeveelt is van een heel andere orde. Wat Paulus opsomt is van een ontwapenende ironie.

Het lijkt op het verhaal van David, die tegenover Goliath staat. Hij krijgt de aanbeveling om toch vooral het zware harnas en pantser van Saul aan te trekken. Maar David weert dat af. Daar kan ik helemaal niet in lopen, zegt David. David treedt de grote reus Goliath tegemoet met een slinger en een steen! Een ontwapenende ironie.

Wat zijn dan de wapens, waar Paulus op doelt? Waarheid, gerechtigheid, inzet voor het evangelie van de vrede, geloof, besef van verlossing, Geestkracht, het Woord. Dat zijn de wapens.
Zo kunnen we stand houden tegenover de machten, die de kerk van Christus het zwijgen willen opleggen. Dus, simpel gezegd, blijven doen waar we goed in zijn! Wat tot onze wezenlijke identiteit behoort.

Ook daarmee houdt Paulus mij en ons een spiegel voor. Houd stand, raadt Paulus de mensen in Efeze aan. Houd stand. Ga door waar je mee bezig bent. Laat je niet afleiden, laat je niet intimideren. Bewapen je niet met bommen en granaten, maar met geestkracht en geloof en blijf trouw aan het Woord. Vertrouw op die basis.

Want dat er boze machten en structuren zijn, dat zal zeker zo zijn. Maar ze zitten niet alleen in de wereld, en in de boze machten die de wereldheerschappij willen uitoefenen, die machten zitten ook mijzelf, in ons. Zoek de weg van Christus om je daarvan te bevrijden, vraag om vergeving van je eigen destructieve neigingen.

Er is veel kwaad, ook in onszelf, twijfel ook, kleinheid, kleinmoedigheid, lafheid, angst… als ik van die berichten hoor over gruwelijkheden van IS of andere extremistische groeperingen, dan slaat mij de angst om het hart. Wat als het dichterbij komt?
Houd stand, zegt Paulus tegen de mensen in Efeze. En hij heeft alle recht van spreken. Hij zit zelf gevangen.

Het past ons niet om deze oproep te laten uitgaan naar de christenen die nu in onze wereld worden vervolgd. We kunnen niet weten hoe wij onszelf zouden opstellen in een situatie van onderdrukking.

Houd stand. Die boodschap van Paulus zouden we ons vooral zelf moeten aantrekken.

En is het dan zo dat we als kerk van Christus het beste kunnen standhouden door elkaar steeds weer die zegen mee te geven, dat ontroerende slot van de Efezebrief van Paulus?

‘Vrede zij met de broeders en zusters, en liefde en geloof, van God de Vader en van Jezus Christus, de Heer. Genade en onvergankelijkheid zij met allen die onze Heer liefhebben!’

Als we dat voelen, als we zo naar elkaar leren kijken, als wij elkaar ontmoeten, dan kunnen we standhouden.

Vandaag voelen we ons in het bijzonder verbonden met onze broeders en zusters in de meest erbarmelijke omstandigheden. En ze houden ons als het ware een spiegel voor.

In de Centraal Afrikaanse Republiek zijn christelijke voorgangers vermoord. Collega-voorgangers, familieleden, gemeenteleden zijn zo boos, zo razend, zo getraumatiseerd, dat er hulp kwam van de kant van de Stichting Open Doors. Wie dat wilde kon een training krijgen; Sterk staan tijdens de storm, heette die oefening.
Iedereen werd uitgenodigd om alle haatgevoelens en verwensingen op te schrijven. Aarzelend begon menigeen dit te doen. Maar toen het op gang kwam duurde het lang voor alles op papier stond.

De trainer verzamelde de papieren en legde die ine en mand onder een kruisbeeld en stak alle sin brand.
Dit is de bijbe4lse opdracht zei hij. Want Jezus zei: Heb uw vijanden lief, bid voor u vervolgen.
Zoals Paulus het zei: Onze strijd is niet gericht tegen mensen, maar tegen die kwade machten.

Het is therapie, traumaverwerking, een geestelijke manier om zich te wapenen.
Misschien staat het ver van ons af. Misschien maakt het ook indruk.

Vandaag laten we tot ons doordringen hoe rijk we zijn en vrij. We bidden voor wie gevangen zit, voor wie vervolgd en onderdrukt, gemarteld en gedood wordt. En we voelen ons beschamend rijk en vrij. En we zamelen geld in voor de Stichting Open Doors, één van de organisaties die hulpverlening biedt voor wie getraumatiseerd uit zo’n onvoorstelbaar moeilijke situatie is gekomen. En we voelen ons rijk en vrij en dankbaar.
Dat wij hier zomaar leven met vrede en genade. God dank!

Amen.

Overzicht preken

14-10-2018
'Laat de kinderen tot mij komen'
(Doopviering)


07-10-2018
Trouw

30-09-2018
Voor alle mensen van goede wil

23-09-2018
Omzien naar elkaar
(Gemeentezondag)


02-09-2018
Helder zicht

26-08-2018
Mee-eters

19-08-2018
Genezing doofstomme

08-07-2018
Jona 4

01-07-2018
Jona 2 en 3

24-06-2018
Jona 1

03-06-2018
Mensen boven regels

27-05-2018
Zondag Trinitatis

20-05-2018
Pinksteren

13-05-2018
Wezenzondag

10-05-2018
Hemelvaartsdag

22-04-2018
De goede herder

15-04-2018
Petrus

01-04-2018
Paaspreek
(Pasen)


25-03-2018
Een koning zonder troon
(Palmzondag)


18-03-2018
De graankorrel

11-03-2018
Delen
(Oecumenische dienst Veertigdagentijd)


18-02-2018
Verzoeking in de Woestijn

11-02-2018
Eenzaam, tweezaam

28-01-2018
Van een leer word je nog geen leerling

14-01-2018
Bruiloft in Kana

31-12-2017
Oudejaarsdienst

25-12-2017
Kerstmorgen
(Eerste Kerstdag)


24-12-2017
Kerstnacht
(Kerstnachtdienst)


17-12-2017
Woestijnroos
(Derde advent)


10-12-2017
Jesaja's vredesvisioen
(Tweede advent)


03-12-2017
Voorbereiden op Kerst
(Eerste advent)


26-11-2017
Houdt uw lamp brandende
(Eeuwigheidszondag)


12-11-2017
Kinderen van het licht

05-11-2017
Dankdag

29-10-2017
Een vaste burcht is onze God

08-10-2017
Jaloezie
(Jeugddienst)


01-10-2017
Israëlzondag

24-09-2017
Zorgen moet je doen niet maken

17-09-2017
Vredeszondag
(Oecumenische dienst)


10-09-2017
Zacheüs
(Startzondag)


27-08-2017
De farizeeër en de tollenaar

20-08-2017
Waarom zou ik naar de kerk gaan?

13-08-2017
Denken over danken

02-07-2017
Het verloren muntje

18-06-2017
Rijke man en arme Lazarus

28-05-2017
Ruth 4

21-05-2017
Ruth 3

14-05-2017
Ruth 2

07-05-2017
Ruth 1

16-04-2017
Pasen

09-04-2017
Palmzondag

26-03-2017
Genezing blinde

12-03-2017
Verheerlijking op de berg

05-02-2017
Zout en licht

29-01-2017
Zaligsprekingen

15-01-2017
Oecumene
(Oecumenische dienst)


08-01-2017
Wijzen uit het Oosten

30-12-2016
Oudejaarspreek
(Oudjaarsdienst)


25-12-2016
Kerstmorgen
(Eerste Kerstdag)


24-12-2016
Kerstnacht
(Kerstnachtdienst)


11-12-2016
Derde zondag van Advent
(Derde advent)


27-11-2016
Eerste zondag van Advent
(Eerste advent)


20-11-2016
De namen op de zuil
(Eeuwigheidszondag)


13-11-2016
Johannes de Doper

06-11-2016
Jona
(Jongerendienst)


02-10-2016
Israëlzondag

25-09-2016
Bethel

11-09-2016
Deel je leven
(Startzondag)


04-09-2016
Waar je mee omgaat...

21-08-2016
Zorg dat je d’r bijkomt!

14-08-2016
Psalm 5: een psalm in oorlogstijd

03-07-2016
Zorgeloos leven?

26-06-2016
De esculaap

19-06-2016
Bloeiend leiderschap

12-06-2016
Tussen angst en vertrouwen

29-05-2016
God in de wolken

22-05-2016
Vervolgde Christenen

15-05-2016
De Geest
(Pinksteren)


24-04-2016
Esther 5, 6 en 7

17-04-2016
Esther 3 en 4

10-04-2016
Esther 1 en 2

27-03-2016
Eerst geloven, dan zien!
(Eerste Paasdag)


20-03-2016
Het nieuwe verbond
(Palmzondag)


13-03-2016
Jezus, de Hoeksteen
(Oecumenische dienst)


06-03-2016
Een vader had twee zonden
(Vierde zondag veertigdagentijd)


14-02-2016
De bruggenbouwer
(Eerste zondag veertigdagentijd)


07-02-2016
Mensen vangen

31-01-2016
Optreden van Jezus in Nazareth

10-01-2016
Dochtertje van Jaïrus
(Jongerendienst)


31-12-2015
De onvruchtbare vijgeboom
(Oudjaarsdag)


25-12-2015
Vrede op aarde?
(Eerste Kerstdag)


24-12-2015
De nacht van de hoop
(Kerstnachtdienst)


13-12-2015
Maria en Elisabeth
(Derde advent)


06-12-2015
Heilig Kind
(Tweede advent)


29-11-2015
Wees niet bang!
(Eerste advent)


22-11-2015
Valsheid tegenover oprechtheid
(Eeuwigheidszondag)


08-11-2015
Zondagsrust
(Dankuur voor gewas en arbeid)


01-11-2015
‘Hoe heet je?’
(Doopdienst)


11-10-2015
De rijke jongeman

04-10-2015
Mozes en Jezus
(Israëlzondag)


02-10-2015
En Jezus schreef in ’t zand
(Oecumenische Seniorenviering)


27-09-2015
Psalm 8

20-09-2015
Achab en Nabot
(Vredeszondag)


13-09-2015
De barmhartige Samaritaan
(Startzondag)


23-08-2015
Tien keer onafscheidelijk

16-08-2015
Effata! Ga open!




Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 030-8780698), email:
Dhr. J. van den Heuvel (scriba), email:

disclaimer | privacyverklaring