Protestantse Gemeente Odijk


'Laat de kinderen tot mij komen'

Ds. K.F. Visser
14-10-2018 | Doopviering

Lezing(en): Marcus 10: 13-16


Gemeente van Christus,

In de tijd van Jezus waren kinderen niet in tel. Iets daarvan kunnen we ook in de bijbel lezen.
Als verteld wordt van het delen van het brood met de vierduizend, staat er in Matteüs 15: ‘Vrouwen en kinderen niet meegeteld’. Een kind telde pas mee als de jongen godsdienstig volwassen is op z’n twaalfde en een meisje als ze vruchtbaar is en uitgehuwelijkt kan worden. Alle jaren daarvoor zijn kinderen sociaal marginaal. Ze doen er niet toe. Zij brengen geen verdienste in, ze bezitten niks. Ze zijn betekenisloos.

En dat merk je aan de leerlingen van Jezus. Ze willen de kinderen weghouden bij Jezus. Onbelangrijk, onbeduidend, niet in tel. En zelfs tot in onze zeventiende eeuw waren kinderen niet veel meer dan monden die gevoed moesten worden.
Vadertje Cats vatte het kort en simpel samen: ‘Kinderen zijn hinderen’; al vergat hij dat hij er zelf ook één was geweest.

Nu zijn kinderen soms haast prinsen en prinsesjes; ze mogen een ruimte innemen in het leven van hun ouders, die soms bijna grenzeloos lijkt, toen was het echt het tegenovergestelde. Kinderen deden er niet toe. Hadden geen verdienste. Ze staan onderaan de sociale ladder.

Dat was al eerder in het evangelie van Marcus te zien. In het hoofdstuk hiervoor. Daar komt de vraag op bij de leerlingen wie van hen het meest belangrijk is. Zo’n machovraag. Hoezo belangrijk? Jezus wijst zijn vrienden terecht. Belangrijk? Wie de belangrijkste wil zijn, moet de minste van allemaal willen zijn en ieders dienaar! En dan neemt Jezus als voorbeeld: een kind. Hij plaatst een kind in hun midden. Zo, zegt Jezus, wie zo’n kind bij zich opneemt,
neemt Mij op. En Hij omarmt dat kind.

En dat moet voor de leerlingen als een grote schok hebben gewerkt. Dat deed niet één volwassene. Dat was raar, vreemd, buitenissig. Kinderen, daar had je het niet over,
die waren voetveeg, onbeduidend.

Jezus maakt bij die gelegenheid duidelijk dat niet de zorg om je eigen status je moet bezighouden, maar dat het voor je leven, voor je levenshouding, van belang is hoe je staat ten opzichte van het kind. Jezus denkt niet van bovenaf, neerkijkend, neerbuigend, maar van onderop, van bij de geringste van de mensen vandaan, vanuit hun kleinheid, hun afhankelijkheid en hun ontvankelijkheid.



Dat is wat hier speelt vandaag. Jezus doorbreekt het denken in verdienste, in status, in belangrijkheid. ‘Laat de kinderen tot Mij komen’, is wat Jezus zegt. En in de oren van de leerlingen is dat verbijsterend.

Het kan niet waar zijn, dat Jezus opnieuw een kind ten voorbeeld stelt, waarmee Hij wil zeggen: Ze doen er toe, ze horen erbij.

De leerlingen worden knorrig. Wegwezen met dat grut!

Maar Jezus ergert zich aan dat hooghartige gedrag van zijn discipelen. Wie deel wil uitmaken van het Rijk van God zal van onderop moeten denken. Hij zal niet alleen anders naar een kind moeten kijken, hij zal er zelf de trekken van moeten krijgen. Worden als een kind.

Nou is het wel eerlijk om te zeggen dat het hier niet gaat om een romantisch beeld van kinderen. Kinderen kunnen ook vervelend zijn, lastig, ongeduldig. Ze dragen niet per se een aureool van onschuld om zich heen. Een kind kan ook een enfant terrible zijn. Pesten is een probleem en niet in de laatste plaats ook onder kinderen.

Wat Jezus duidelijk wil maken is dat een kind op ontvangen is aangewezen, ontvankelijk is, afhankelijk ook en ongekunsteld, puur. Juist omdat kinderen open kunnen zijn, op ontvangen aangewezen, verwonderd en onbezorgd kunnen zijn, hebben ze de groten iets wezenlijks te vertellen: ze kunnen zich op niks beroepen, en horen er daarom bij. Niet om hun verdienste. Wat we aan kinderen kunnen zien is wat God genade noemt. Ze moeten leven van wat hen geschonken wordt.

Het is zo prachtig om te zien in het evangelie. Die tegenstelling die nog eens duidelijk maakt, wat Jezus wil uitdrukken. Jezus neemt de kinderen in Zijn armen, zegent hen door hun de handen op te leggen.

Het zijn gebaren vol tederheid, handelingen die bescherming uitdrukken…. en dat tegenover de brute houding van de leerlingen. Het is ook precies het tegenovergestelde van wat wij in onze tijd horen over kindermisbruik. En het erge is als dat gebeurt door mannen met een gelovige opdracht in het leven, voorganger of priester zijn. Ze zouden juist moeten opkomen voor kinderen, maar zijn alleen bezig met zichzelf, in directe zin of ook in het toedekken van het systematisch misbruik. Het is daarom zo schokerend omdat het de kern van het evangelie van vanmorgen ontkent. Omdat het kinderen voor hun leven beschadigt, kwetst,
voor hun vertrouwen in het leven, in mensen.

Jezus raakt de kinderen hier aan. Het woord ‘aanraken’ komt wel 30 keer voor in het Nieuwe Testament en meestal wordt het woord gebruikt in verband met de genezing van lammen, blinden, zieken.
De genezende hand van de Jezus raakt mensen aan, haalt mensen uit hun isolement,
trekt mensen er weer bij, bij de gemeenschap. Redt mensen van het duister van de dood zelfs. Verlost, bevrijdt, want alle zegen komt van boven. Het is daarom begrijpelijk dat dit evangelie van vanmorgen, vaak betrokken wordt op de doop van pasgeboren kinderen.

Jezus maakt duidelijk dat kinderen er bij horen, symbool staan voor het ontvangen van het Koninkrijk van God. Jezus haalt de kinderen binnen in dat Godsrijk. Ze horen er voor hun hele leven bij….

Maar het is goed om te zien dat de oproep in dit evangelie aan volwassenen gericht is.
Zij moeten worden als kinderen. Dat wil zeggen, dat het gaat om die houding van openheid, ontvankelijkheid, een zekere naïviteit, een argeloze verwondering.

Jij mag er zijn, niet om wat je allemaal presteert, om wat je er allemaal toe doet, maar gewoon, om wie je bent. Niet om wat je in huis brengt, maar om waar je thuishoort.
Ik denk dat gelovige opvoeding cirkelt rondom dit verborgen besef.

De doop beeldt uit dat wij en dat onze kinderen onze bestaansgrond hebben in God.
Niet omdat we dat verdiend hebben, maar omdat we daartoe geroepen worden.

‘Laat de kinderen bij Mij komen, houd ze niet tegen’.

Houd daarom ook het kind in jezelf niet tegen, want het Koninkrijk is voor een kind dat zorgloos speelt - zingen we straks bij de doop – want ieder die eenvoudig wordt, een kind gelijk, die heet de Here Jezus welkom in zijn Koninkrijk.

Amen.

Overzicht preken

13-10-2019
Na het kyrie ook het gloria

06-10-2019
Een kind in ons midden

15-09-2019
Een goed verhaal
(Startzondag)


25-08-2019
Aan tafel genodigd

14-07-2019
Simson (2)

07-07-2019
Simson (1)

23-06-2019
Gideon

16-06-2019
Debora
(Pinksteren)


09-06-2019
Vragen om de goede Geest
(Pinksteren)


30-05-2019
Hemelvaart

26-05-2019
De Geest die ons bijstaat

12-05-2019
Waarachtigheid

28-04-2019
Emmausgangers

21-04-2019
Pasen

14-04-2019
Palmpasen

31-03-2019
Thuiskomen

17-03-2019
Liefde
(Oecumenische viering)


10-03-2019
Weerstand bieden

17-02-2019
Ontmoeting met God en met elkaar
(Kinderdienst)


10-02-2019
Roeping Petrus

27-01-2019
Waartoe is Hij gekomen?

13-01-2019
Overgoten met licht

31-12-2018
Oudejaarsdienst

25-12-2018
Kerstmorgen

24-12-2018
'Een zon diep in de nacht'
(Kerstnachtdienst)


16-12-2018
Leven voelen
(Derde advent)


09-12-2018
De dienstbare kerk
(Tweede advent)


02-12-2018
Sprakeloos
(Eerste advent)


25-11-2018
Eeuwigheidszondag

11-11-2018
Dankdag

14-10-2018
'Laat de kinderen tot mij komen'
(Doopviering)


07-10-2018
Trouw

30-09-2018
Voor alle mensen van goede wil

23-09-2018
Omzien naar elkaar
(Gemeentezondag)





Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 06-25076869), email:
Dhr. J. van den Heuvel (scriba), email:
Webmaster, email:

disclaimer | privacyverklaring