Protestantse Gemeente Odijk


Bruiloft in Kana

Ds. K.F. Visser
14-01-2018

Lezing(en): Johannes 2: 1-11


Gemeente van Christus,

Het is al jaren geleden in één van mijn vorige gemeentes. Ik had gepreekt over de bruiloft in Kana. Dat indrukwekkende, prachtige, lieve evangelie over het water dat wijn wordt… Ik had amen gezegd. Even was het stil in de kerk, een meditatief moment. En toen zette de organist een melodietje in, simpel, direct en onmiddellijk herkenbaar voor iedereen: ‘Daar moet op gedronken worden, hi ha ho, …..’
En er werd gelachen in de kerk… en er werd boos gekeken. Moet dat nou?! We zijn hier toch niet in een drinkgelag met lallende bruiloftsgasten en die ene oom die geen maat weet te houden…! ‘Daar moet op gedronken worden, van je hi ha ho….‘. Ja, want een bruiloft waarop de beste wijn voor het laatst bewaard wordt, geeft alle reden om te vieren! Feest. En Jezus is erbij! En hoe opmerkelijk is dat.

Heel wat mensen zien in Jezus de man die van Godswege gekomen is om voor ons en onze zonden aan het kruis te sterven, de lijdende knecht van de Heer, de man van smarten, de rondreizende profeet die mensen aantrekt met zwaarwichtige problemen, de zieken, de eenzamen, de lammen en de blinden…., maar het eerste openbare optreden van Jezus waar Johannes over schrijft is hoe Jezus op een bruiloftsfeest aanwezig is, en hoe! Het eerste teken van Jezus is een teken vol van vreugde. Hij is op een bruiloft en daar wordt water wijn! Het eerste wat wij van Jezus te zien krijgen, in het evangelie van Johannes, is niet de man van smarten, maar Jezus als feestganger!

Johannes beschrijft het heel overzichtelijk. Op de eerste dag stelt hij Jezus aan zijn lezers voor: ‘Zie het lam Gods, dat de zonde van de wereld wegneemt’. Op de tweede dag vertelt Johannes dat Jezus leerlingen om zich heen verzameld, de roeping van de eerste discipelen. En op de derde dag is er de bruiloft in Kana. Dan zien we Jezus zelf voor het eerst optreden. Dat is niet zomaar een begin, dat is een beginsel. Het gaat ten diepste bij Jezus om het feest van het leven, waar de liefde wordt gevierd, een bruiloft, een feest van beloftes en verbond.

Een bruiloft, als Johannes daar over schrijft, is het meteen duidelijk. Johannes die in zijn hele evangelie zo nauw aansluit bij het Oude Testament, (‘In het begin schiep God de hemel en de aarde en God sprak er zij licht’ – Genesis 1; ‘In het begin was het woord. En het woord was leven en het leven was het licht voor de mensen’, Johannes 1.) Johannes legt van meet af aan de verbinding met het Oude Testament. Daarom kun je als bijbellezer hier ook meteen de hele bruidsmystiek van het Oude Testament in terughoren. God verkiest zich een volk, zoals een bruidegom een bruid zoekt. En het verlangen is dat ze elkaar voor eeuwig zullen vinden, en dat er zegen zal rusten op hun verbintenis; dat er feest gevierd kan worden, het feest van trouwen van beloftes en verbond. Als Jesaja de profeet een beeld schetst van het leven bij God, dan beschrijft hij een maaltijd met uitgelezen gerechten en belegen wijnen! (Jesaja 25: 6-12). Een feestmaal als op een bruiloft. God en mens als bruidegom en bruid, een innige twee-eenheid; voor eeuwig bij elkaar, geen geheimen voor elkaar, ze verstaan elkaar met een oogwenk, een blik in elkaars ogen is genoeg. Feest.

Voor Johannes hoort dat bij elkaar, zoals God en mens bij elkaar horen als bruidegom en bruid, dat er feest zal zijn, dat het leven goed is en gezegend. Maar, wij zijn misschien liever wat terughoudender. Mag dat wel? Kan dat wel? Hoezo feest? Er is toch zoveel droevigheid in de wereld! Daar kun je toch niet zomaar aan voorbij gaan. We willen niet wereldvreemd zijn hier in de kerk en onze ogen sluiten voor het leed dat er is. We lopen toch als gelovigen juist niet met onze hoofd in de wolken?!

Alleen al in de afgelopen week zagen en hoorden we wanhopige en boze Groningers. En we hebben met ze te doen! Weer een aardbeving en wie vergoedt de schade en wanneer en hoeveel? En dat is dan nog de buitenkant. Hoe zit het met de angst? Wie slaapt er nog rustig?
Hoezo feest? We kunnen toch niet ons hoofd in het zand steken? We zijn onder de indruk als we modderstromen zien die hele huizen overspoelen en mensen reddeloos en radeloos achter laten, als ze het al overleven.
Hoezo feest? Het is met talloze voorbeelden aan te vullen. Het leven is bepaald lang niet altijd en overal feest. Eerder het tegendeel. En moeten wij dan in de kerk doen alsof er niks aan de hand is?

Nou, gemeente, ik vind het treffend dat Johannes in dit evangelie over die bruiloft in Kana eerst een situatie weergeeft, die wij herkennen. En die situatie is toch niet zo rooskleurig. Het zou feest moeten zijn, maar dat is het helemaal niet. In eerste instantie is de stemming nogal bedrukt. Bezorgde blikken. Als er niks gebeurt, loopt het vast. Het feest is - nog voor het goed en wel begon- , al in het water gevallen. Dat is de eerlijke stand van zaken, voordat het feest echt kan beginnen. Het begint bij de werkelijkheid, die wij herkennen. Het is er niet best daar in Kana.
Nou ja, wat heet. Zelfs de watervaten staan al leeg. ‘Ze hebben geen wijn meer’, zegt Maria en ze vat in die paar woorden samen wat er aldoor aan de hand is met ons mensen. Zonder dat ze het door heeft, geeft ze een droge weergave van de werkelijkheid. Maria slaat de spijker op zijn kop: ‘Ze hebben geen wijn’. Er kan geen sprake zijn van feest. De sjeu is eruit. Het loopt allemaal niet lekker.

En hoeveel voorbeelden kennen wij daarvan?

Wij zien dagelijks de beelden van de wereld om ons heen en ver weg. Elke dag is er wel ergens een drama, een tragedie die zich voltrekt. Wat doen mensen elkaar aan? Zo valt toch niet te leven.
Of persoonlijker, dichterbij misschien. Een relatie gaat stroef. Er is ergernis, sleur, of het is nog erger: iemand komt er alleen voor te staan en het voelt leeg en ontroostbaar. Het leven wordt grijs en veel zin hebben mensen er niet meer in. De vaten zijn leeg. De wijn is op.
Je merkt het aan het evangelie zelf. De stemming wordt wat grimmig. Maria en Jezus wisselen korte, niet zulke fijne woorden met elkaar uit.
‘Ze hebben geen mijn weer’, en Maria kijkt al naar Jezus alsof Jezus meteen alles weer goed zal maken. Hij is de wonderdoener. Hij zal het wel weer even oplossen. Maar zo werkt het niet. Jezus is geen tovenaar. Hij levert geen wonder op bestelling.
‘Mijn tijd is nog niet gekomen!’, zegt Jezus. Dat beslissende uur waarop Hij zijn leven zal geven voor ons mensen om ons juist van onze tekorten te bevrijden. Maar dat kun je niet afdwingen op het moment dat dit nodig is. Dat heeft zijn eigen tijd en dynamiek. Maria moet er zich niet bemoeien. Het is of de stekelige opmerkingen van moeder en zoon illustratief zijn voor de verhoudingen op die zielloze bruiloft. Hoezo feest? De watervaten staan leeg. Meer symbolisch kan haast niet.
Hoe wordt het ooit nog goed? Hoe zal deze wereld veranderen in het Koninkrijk van God? Daar kunnen we ons toch bijna niks bij voorstellen? Dat lijkt toch verder weg dan ooit? Deze wereld, de wereld van vandaag, komt dat ooit nog goed?

Gemeente, dan is het Jezus die het woord neemt: ‘Vul de vaten met water’. ‘Vul ze’. Het is een dwingend bevel. Er moet iets gebeuren. Vanzelf gaat het niet.

Water, vul de vaten met water, die zes vaten… maak er werk van, zegt Jezus, doe wat je hand vindt om te doen. Zet je schouders eronder, pak beet. Probeer waar je kunt het leven te beschermen, leven te behoeden, ergens nieuw leven in te blazen… zodat het weer op gang komt, zodat het bloed weer gaat stromen, zodat er hoop wordt gewekt.

Vul de vaten met water, zes vaten staan er, als de zes dagen van de week. Want zeiden de geboden niet: Zes dagen lang zult gij uw werk doen… dan komt het op gang, dan komt het weer op gang, dan keert het geloof terug, de hoop en het verlangen…. ‘Zes dagen zult Gij arbeiden en al uw werk doen, maar de zevende dag is de sabbat van de Heer’. Dan mag je rusten en gerust zijn. Dan wordt wat gewoon was zo bijzonder.

Weet u, wat ik zo mooi vind in dit evangelie? Niemand weet hoe in dit evangelie water wijn werd. Hoe het wonder zich voltrok. Niemand weet het, behalve de diakenen. de diakenen weten hoe het zit. Dit staat er: De ceremoniemeester proefde het water dat wijn geworden was – en- staat er dan – hij wist niet waar die vandaan kwam, maar de bedienden – de ‘diakonoi’ – die wisten het wel. We moeten bij de diakenen zijn. Zij weten hoe je dat doet. Hoe water wijn wordt.

Diakenen brengen geld bijeen, zoals voor ons project Center of Love in Cairo,. Wat je daarmee kunt doen? Je kunt met heel gewone dingen daar wonderen doen! Een klein gebaar, een simpel geschenk. partij kiezen voor gehandicapte jongeren, die niet mogen meedoen aan het openbare leven, want er is schaamte; een handicap wordt beleefd als een schande. Het Center of Love kiest voor deze mensen. Uitleggen dat een handicap geen straf van de duivel is, dat gehandicapte kinderen gezien mogen worden, een toekomst kunnen hebben. Met soms kleine middelen, en beetje fysiotherapie kan iemand zich leren verplaatsen. Voelt u, zo wordt water wijn!

Of dichterbij. Ik zie die man voor me, een oude man, die elke dag naar zijn vrouw gaat in het verpleeghuis. Hij voert haar ’s middags sinaasappelsap, lepeltje voor lepeltje, elke dag opnieuw. En dan lacht ze. Ze proeft geen sinaasappelsap. Het smaakt naar liefde, pure liefde. Hij verandert water in wijn, snapt u.

Ik zie die vrouw voor me waar Floortje Dessing mee praatte in Jemen, op een van haar reizen. Ze ontmoet Gisella, de Mexicaanse hulpverleenster van het Rode Kruis. Deze vrouw doet wat ze kan in de stad Sanaa, in het door oorlog kapot geschoten land. Waarom doe je dit werk? Wat doe je dan?, vraagt Floortje. ‘Ik deel water uit als dat kan… als de bevolking die dagenlang geschuild heeft in kelders weer even buiten mag komen’. En weet je hoe dat smaakt; Water wordt wijn!

Gemeente, het is als met de doop. Een eenvoudig mensenkind, gewoon een lieve baby, gaan we zien als Kind van God. Wat gewoon is wordt bijzonder. Water wordt wijn!

Het is niet voor niks de derde dag, zoals Johannes schrijft… en zoals Hij in het begin van zijn evangelie ons Jezus voorstelt. De derde dag, dat is de Opstandingsdag. Wat dood was, werd levend, water werd wijn. Een waarachtig nieuw begin: Zie ik maak alle dingen nieuw!

Daarom gaat dit teken voorop in het evangelie van Johannes. En wij hier in de kerk – in pastoraat en diaconaat, in ons eigen geloof, in ons omzien naar elkaar, wij lopen vooruit op wat nog niet is, wij spelen in op Gods toekomst; we zeggen en zingen: alles is goed, ook al voelen we de vrees, dat het nog lang niet zover is en of het ooit wel zover komt… wij bouwen aan een stad van vrede, de nieuwe schepping, waar God ons licht is en wij alles in Hem.

Daarom neem ik die opdracht mee van Jezus en geef die door aan U, aan jou en aan mezelf: Vul de vaten met water! Ga door, draag bij, vul bij, de wereld mag niet ten onder gaan. Er is werk te doen, veel werk. Je giet erin en je weet bij God niet wat eruit komt. Je investeert in liefde, aandacht, goede trouw,
en wat zal de uitkomst zijn? Je zult nog meemaken dat de beste wijn voor ’t laatst wordt bewaard. Daarom: vul de vaten met water! Zes dagen lang…. tot je ook rust mag vinden, rust mag nemen, genieten mag.

En voor vandaag zou ik zeggen: Vul het doopvont met water; een gewoon kind wordt een kind van God, zo bijzonder, niet minder dan een wonder.

Amen.

Overzicht preken

02-09-2018
Helder zicht

26-08-2018
Mee-eters

19-08-2018
Genezing doofstomme

08-07-2018
Jona 4

01-07-2018
Jona 2 en 3

24-06-2018
Jona 1

03-06-2018
Mensen boven regels

27-05-2018
Zondag Trinitatis

20-05-2018
Pinksteren

13-05-2018
Wezenzondag

10-05-2018
Hemelvaartsdag

22-04-2018
De goede herder

15-04-2018
Petrus

01-04-2018
Paaspreek
(Pasen)


25-03-2018
Een koning zonder troon
(Palmzondag)


18-03-2018
De graankorrel

11-03-2018
Delen
(Oecumenische dienst Veertigdagentijd)


18-02-2018
Verzoeking in de Woestijn

11-02-2018
Eenzaam, tweezaam

28-01-2018
Van een leer word je nog geen leerling

14-01-2018
Bruiloft in Kana

31-12-2017
Oudejaarsdienst

25-12-2017
Kerstmorgen
(Eerste Kerstdag)


24-12-2017
Kerstnacht
(Kerstnachtdienst)


17-12-2017
Woestijnroos
(Derde advent)


10-12-2017
Jesaja's vredesvisioen
(Tweede advent)


03-12-2017
Voorbereiden op Kerst
(Eerste advent)


26-11-2017
Houdt uw lamp brandende
(Eeuwigheidszondag)


12-11-2017
Kinderen van het licht

05-11-2017
Dankdag

29-10-2017
Een vaste burcht is onze God

08-10-2017
Jaloezie
(Jeugddienst)


01-10-2017
Israëlzondag

24-09-2017
Zorgen moet je doen niet maken

17-09-2017
Vredeszondag
(Oecumenische dienst)


10-09-2017
Zacheüs
(Startzondag)


27-08-2017
De farizeeër en de tollenaar

20-08-2017
Waarom zou ik naar de kerk gaan?

13-08-2017
Denken over danken

02-07-2017
Het verloren muntje

18-06-2017
Rijke man en arme Lazarus

28-05-2017
Ruth 4

21-05-2017
Ruth 3

14-05-2017
Ruth 2

07-05-2017
Ruth 1

16-04-2017
Pasen

09-04-2017
Palmzondag

26-03-2017
Genezing blinde

12-03-2017
Verheerlijking op de berg

05-02-2017
Zout en licht

29-01-2017
Zaligsprekingen

15-01-2017
Oecumene
(Oecumenische dienst)


08-01-2017
Wijzen uit het Oosten

30-12-2016
Oudejaarspreek
(Oudjaarsdienst)


25-12-2016
Kerstmorgen
(Eerste Kerstdag)


24-12-2016
Kerstnacht
(Kerstnachtdienst)


11-12-2016
Derde zondag van Advent
(Derde advent)


27-11-2016
Eerste zondag van Advent
(Eerste advent)


20-11-2016
De namen op de zuil
(Eeuwigheidszondag)


13-11-2016
Johannes de Doper

06-11-2016
Jona
(Jongerendienst)


02-10-2016
Israëlzondag

25-09-2016
Bethel

11-09-2016
Deel je leven
(Startzondag)


04-09-2016
Waar je mee omgaat...

21-08-2016
Zorg dat je d’r bijkomt!

14-08-2016
Psalm 5: een psalm in oorlogstijd

03-07-2016
Zorgeloos leven?

26-06-2016
De esculaap

19-06-2016
Bloeiend leiderschap

12-06-2016
Tussen angst en vertrouwen

29-05-2016
God in de wolken

22-05-2016
Vervolgde Christenen

15-05-2016
De Geest
(Pinksteren)


24-04-2016
Esther 5, 6 en 7

17-04-2016
Esther 3 en 4

10-04-2016
Esther 1 en 2

27-03-2016
Eerst geloven, dan zien!
(Eerste Paasdag)


20-03-2016
Het nieuwe verbond
(Palmzondag)


13-03-2016
Jezus, de Hoeksteen
(Oecumenische dienst)


06-03-2016
Een vader had twee zonden
(Vierde zondag veertigdagentijd)


14-02-2016
De bruggenbouwer
(Eerste zondag veertigdagentijd)


07-02-2016
Mensen vangen

31-01-2016
Optreden van Jezus in Nazareth

10-01-2016
Dochtertje van Jaïrus
(Jongerendienst)


31-12-2015
De onvruchtbare vijgeboom
(Oudjaarsdag)


25-12-2015
Vrede op aarde?
(Eerste Kerstdag)


24-12-2015
De nacht van de hoop
(Kerstnachtdienst)


13-12-2015
Maria en Elisabeth
(Derde advent)


06-12-2015
Heilig Kind
(Tweede advent)


29-11-2015
Wees niet bang!
(Eerste advent)


22-11-2015
Valsheid tegenover oprechtheid
(Eeuwigheidszondag)


08-11-2015
Zondagsrust
(Dankuur voor gewas en arbeid)


01-11-2015
‘Hoe heet je?’
(Doopdienst)


11-10-2015
De rijke jongeman

04-10-2015
Mozes en Jezus
(Israëlzondag)


02-10-2015
En Jezus schreef in ’t zand
(Oecumenische Seniorenviering)


27-09-2015
Psalm 8

20-09-2015
Achab en Nabot
(Vredeszondag)


13-09-2015
De barmhartige Samaritaan
(Startzondag)


23-08-2015
Tien keer onafscheidelijk

16-08-2015
Effata! Ga open!




Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 030-8780698), email:
Mw. P. Beumer-de Gier (scriba), email:

disclaimer