Protestantse Gemeente Odijk


Liefde

Ds. K.F. Visser
17-03-2019 | Oecumenische viering

Lezing(en): Lucas 9: 28-36 en 1 Korintiërs 13


Lieve mensen van God,

Het meest bezongen thema in de muziek is de liefde: ‘ne me quitte pas’ van Jacques Brel. Het meest beschreven thema van de literatuur is de liefde: ‘Romeo en Julia’, Shakespeare. Het meest afgebeelde onderwerp in de schilderkunst is de liefde: Het Joodse Bruidje van Rembrandt. Het krachtigste beeld van Auguste Rodin is dat van de kus.

Enfin, de liefde, de liefde, de liefde…. hoe mooi, onaards, hemels is de liefde…..
of is het toch soms nuchter een hele opgave – storm, regen, mist, wat kou en af en toe die zon hoog aan de hemel?

Ik zie jonge mensen druk in de weer, met hun werk, hun carrière, hun huis, hun jonge kinderen… ze rennen zich een rotje tussen school en crèche en kantoor, sport, vrijwilligerswerk, vrije tijd. Zonder auto redden ze het niet. Alles staat of valt met planning. Een vol agenda. En o wee als het kind overdag ziek wordt en de juffrouw belt: Wilt U haar maar komen ophalen, ze heeft alles ondergespuwd… En gelukkig staan ook opa en oma in de bellijst van school. Anders kwam er niks van terecht.

Hoe zit het met de liefde? Is er tijd voor de liefde? Of is de liefde de brandstof om dat hele snelle leven aan te kunnen en het samen te delen? Je houdt van elkaar, anders zou je het niet kunnen opbrengen. Maar wanneer staat het onder druk? Waarom lukt het lang niet altijd om bij elkaar te blijven? Hoe ze het ook proberen, soms zijn de verschillen niet of niet meer te overbruggen? De liefde kan ook op zijn, over gaan, verdampen… de liefde, de liefde, de liefde….

Alles wat Jezus doet in deze veertig dagen is de uitdrukking van Zijn liefde voor ons, van de liefde van God voor ons mensen. Hij belichaamt die liefde en Hij gaat eraan onderdoor.
Hoe kan het toch dat Hij niet werd geduld? Hij die de liefde van God gezicht gaf en stem onder de mensen, Hij wordt vertrapt, weggedaan, gehavend, verstoten, gehaat, gehoond, gedood. Kwam het te dichtbij? Moesten mensen zich dan toch overgeven aan die liefde en bleven ze liever aan zichzelf vastgebakken zitten? Ze konden het niet, zichzelf weggeven, prijsgeven, zoals Jezus deed?

Iets in Jezus werd gezien, gehoord, als iets van God, van hogerhand, van eeuwig licht, van een onvoorstelbare goedheid, de stralende presentie van de Eeuwige…. en wat deed dat met Zijn vrienden?
Daar op die berg ging Jezus bidden en de aanblik van Zijn gezicht veranderde en zijn kleding werd stralend wit…. wat hebben die leerlingen gezien toen ze wakker werden?

Hoe keken ze naar Jezus? Voelden ze dat Jezus een volstrekt unieke band had met God, tot wie Hij bad, anders dan zij, Zijn discipelen? Ze keken ernaar en stonden er buiten.
Met intense verwondering en eerbied, stel ik me voor, zagen ze hoe Jezus een hemelse sfeer om zich heen kreeg. Het beste van de hele geestelijke geschiedenis van het volk van het Verbond hing om Jezus heen. Ze zagen het als Mozes en Elia, een verschijning – zoals alleen katholieken Maria kunnen zien –

Maar wat zeiden die visionaire gestalten? Hoorden de leerlingen de woorden van Mozes en Elia? Ging het over sterven in Jeruzalem? Lucas de evangelieschrijver weet er alles van.
Hij schrijft met terugwerkende kracht. Hij weet hoe het afloopt. Hij weet van de kruisdood en de opstanding. Zo kijkt hij terug en legt in zijn beschrijving van het leven van Jezus wat hij erin heeft gezien. Dat in Jezus het beste van Israël naar voren kwam, tot z’n bestemming kwam. Hoe het ooit bedoeld was, kwam er bij Hem uit, Mozes en de profeten: de wet en de profeten…. vervuld in Christus.

Als Petrus hiervan opkijkt, wakker geworden uit zijn slaap, snap ik dat hij dit beeld meteen voor altijd wil vastleggen, fixeren, conserveren. Dit moet eeuwig zo blijven. Dit hier, deze tableau vivant van de eeuwigheid met Christus als centrale figuur…, maar dat kan niet.
Dat zou Jezus zelf niet willen, niet kunnen. Hij heeft een doel voor ogen, Hij moet een hele weg afleggen, wil dat perspectief op Gods eeuwige liefde overeind blijven, de geschiedenis door blijven klinken….

De liefde is er niet zo maar, niet om op te rapen, niet vanzelfsprekend.

Jezus staat hier hoog op de berg en het lijkt hemels…, maar Lucas weet: Hij zal nog diep afdalen, Hij zal de nood van mensen over zich heen krijgen, Hij zal er diep doorheen gaan, door dat ontaarde gevoel van mensen dat zij God zijn en zich alles menen te kunnen permitteren. Jezus zal de hoon en de marteling ondergaan… anders kon het niet, anders zou de liefde niet gelouterd uit de strijd komen.

De liefde, de liefde, de liefde…. Wat Jezus doet deze veertig dagen is de weg van de liefde afleggen als een weg door de diepte heen. Zijn liefde is werkelijk geduldig en vol goedheid, niet afgunstig, niet zelfgenoegzaam. Niet grof en zelfzuchtig. Zij geeft zich. Ze verdraagt alles, en in alles volhardt zij. Zijn liefde vergaat daarom nooit en je kunt dus als mensen altijd bij die liefde aankloppen, je kunt altijd putten uit die bron, drinken uit die beker.

Daarom is de liefde ook de grootste….

In het lied over de liefde dat Paulus schrijft, dat bevlogen hoofdstuk 13 uit de brief aan de Korintiërs, wil Paulus de liefde voelbaar maken als een uitdaging voor ons.
Nu nog beperkt. Nu nog kennen wij die ten dele, maar eenmaal zal die liefde alles overwinnen. Dat perspectief wil Paulus ons mensen meegeven.

Geloof hebben we nodig en hoop en vooral liefde.

Wat is geloof? Geloof is het vertrouwen dat jouw leven een bedoeld leven is, dat jij geen toevalligheid bent. In bijbels licht gezien is geloof het vertrouwen in God. Hij is van meet af aan op jou betrokken, heeft jou gewild en kent je dieper nog dan jij jezelf kent. Paulus zegt het prachtig: Ik ken maar zeer ten dele, maar ik ben gekend. Dat is het. Het is niet: Ik heb de Heer gezien, maar de Heer heeft mij gezien. Dat is geloof. En zolang wij nog niet oog in oog staan met God onze Heer, in de volkomen wereld van God, die wij verwachten, hebben we geloof nodig.

En hoop? Wat is hoop? Hoop is het diepe vermoeden dat jij ooit nog eens helemaal tot je recht komt en met jou zelfs de hele wereld. Je wordt ooit nog eens door Christus in het licht gezet en iedereen en alles met jou. Dat is hoop. En we hebben die hoop nodig, anders wordt het nooit wat. Dan geven het nu al op.

En liefde? Wat is dan de liefde? Liefde is de grondhouding. Het besef dat jij bent aangewezen op de ander en de ander op jou. Zonder liefde zijn we geen mens. Liefde is als de zon. Zonder liefde staan we in het donker. Zonder liefde sterven wij.

Geloof, hoop en liefde. Waarom is de liefde de grootste? Het antwoord op die vraag is even eenvoudig als logisch. Geloof en hoop zijn er voor de time- being, voor zolang het nodig is, tijdelijk hier en nu tot het zover is. Tot het geloof overgaat in werkelijk zien. Tot de hoop vervuld wordt. De liefde is wat nooit vergaat. De liefde houdt niet op te bestaan, nu niet en nooit niet. En waar die liefde is, daar is God. Waar liefde woont, daar woont God. Nu al, in al onze onvolkomenheden, in alles wat nog maar ten dele is, maar toch…

Daarom heeft al dat geredder van ons mensen wel degelijk zin. Dat jonge stellen van hot naar haar rennen om zichzelf en hun gezin tot bloei te brengen… dat heeft zin. Dat heeft met liefde te maken… en ja ook met geloof en hoop, maar toch vooral met de liefde…
de liefde waarvoor Jezus Christus deze veertig dagen Zijn weg aflegt, door het donker van het lijden heen tot in het licht van de Paasmorgen.

Amen.

Overzicht preken

13-10-2019
Na het kyrie ook het gloria

06-10-2019
Een kind in ons midden

15-09-2019
Een goed verhaal
(Startzondag)


25-08-2019
Aan tafel genodigd

14-07-2019
Simson (2)

07-07-2019
Simson (1)

23-06-2019
Gideon

16-06-2019
Debora
(Pinksteren)


09-06-2019
Vragen om de goede Geest
(Pinksteren)


30-05-2019
Hemelvaart

26-05-2019
De Geest die ons bijstaat

12-05-2019
Waarachtigheid

28-04-2019
Emmausgangers

21-04-2019
Pasen

14-04-2019
Palmpasen

31-03-2019
Thuiskomen

17-03-2019
Liefde
(Oecumenische viering)


10-03-2019
Weerstand bieden

17-02-2019
Ontmoeting met God en met elkaar
(Kinderdienst)


10-02-2019
Roeping Petrus

27-01-2019
Waartoe is Hij gekomen?

13-01-2019
Overgoten met licht

31-12-2018
Oudejaarsdienst

25-12-2018
Kerstmorgen

24-12-2018
'Een zon diep in de nacht'
(Kerstnachtdienst)


16-12-2018
Leven voelen
(Derde advent)


09-12-2018
De dienstbare kerk
(Tweede advent)


02-12-2018
Sprakeloos
(Eerste advent)


25-11-2018
Eeuwigheidszondag

11-11-2018
Dankdag

14-10-2018
'Laat de kinderen tot mij komen'
(Doopviering)


07-10-2018
Trouw

30-09-2018
Voor alle mensen van goede wil

23-09-2018
Omzien naar elkaar
(Gemeentezondag)





Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 06-25076869), email:
Dhr. J. van den Heuvel (scriba), email:
Webmaster, email:

disclaimer | privacyverklaring