Protestantse Gemeente Odijk


Palmpasen

Ds. K.F. Visser
14-04-2019

Lezing(en): Lucas 19: 29-44


Gemeente van Christus,

Dit evangelie kan ik sinds mijn bezoek aan Jeruzalem niet meer lezen zonder dat beeld voor ogen te hebben. Staande op de Olijfberg en kijkend op het oude, ommuurde stadsdeel. Kijkend over het Kidrondal met de duizenden graven van wie wachten op de grote Dag van de Heer. Dat beeld vanaf de Olijfberg, in de hitte, neerkijkend op dat eeuwenoude stadsdeel, met in de verte het moderne Jeruzalem, de hoge flatgebouwen en de muur die de twee bevolkingsgroepen van elkaar scheidt. Want dat is er ook…. met Jezus kun je nog altijd huilen over het lot van de stad….

Gemeente, het is Palmzondag en we lezen over Jezus, die de stad intrekt. Maar let wel, Hij is nog niet op de Olijfberg, tenminste niet op de plek waar ik stond en waar alle toeristen gaan staan om op Jeruzalem te kijken. Dat komt nog. Eerst komt Jezus vanaf de kant van Betfage en Betanië, iets verderop, zuid-oostelijk, een paar kilometer.

En u weet als er plaatsnamen in de bijbel worden genoemd, meestal tenminste, dan moet je als bijbellezer altijd extra opletten. Die worden meestal niet zomaar genoemd. Betfage betekent huis van vijgen, of nog iets preciezer: van kleine onrijpe vijgen…. niet te eten dus. En Betanië wil zeggen: het huis van de arme, daar waar niets te halen is…. Jezus komt dus van de kant waar armoe troef is. Sjofel, zo zien we Hem hier. Het is niet veel. Hij heeft niet veel. Hij komt met lege handen. En Hij komt op een ezeltje…. het lastdier van een arme….

Het was trouwens wel een vreemde opdracht, die Jezus aan zijn leerlingen had gegeven. Ga naar het dorp daarginds… Betfage dus of misschien toch Betanië. In elk geval moeten ze daar een vastgebonden veulen vinden… er staat niet dat het een ezelsveulen is, maar als we de profeet Zacharia geloven mogen, gaat het om een ezel. ‘Maak het los en breng het hier’, draagt Jezus zijn leerlingen op. Wat een vreemde opdracht. Is het stelen? Als ze erop worden aangesproken, moeten ze zeggen dat de Heer het nodig heeft. Het is blijkbaar dringend.

En het gaat ook nog precies zoals Jezus het voorzag. Of in elk is het Lucas die het zo heeft opgeschreven als een merkwaardig intermezzo. Gaat het om het gezag waarmee Jezus hier optreedt? Hij moet en zal met een veulen de stad willen intrekken. Klein dus en kwetsbaar. Zo versta ik het. Het moet een bijzonder teken worden, een manifestatie van bescheidenheid, bescheidenheid als levensopdracht, als een houding die geen schijnvertoning wordt, maar van binnenuit beleeft. Een opoffering om werkelijk gering te durven zijn, of in elk geval niet protserig en dominant.

Gezag. Jezus heeft een bijzondere uitstraling, die de mensen raakt. Ze zijn blij met Hem. Ze volgen Hem. Ze zien Hem graag als hun leider, hoe vreemd Hij misschien ook wel is. Daarom leggen ze hun mantels op de weg alsof ze de rode loper uitleggen voor hun held…. ook al gedraagt Hij zich bepaald niet als een held. Toch doen ze dit voor hem. De mensen, maar zeker ook de leerlingen zelf. Die zijn samen met de andere volgers buitengewoon blij en opgetogen. Ze heffen een lied aan, Psalm 118, één van de halleluja-psalmen, die gezongen worden bij het Joodse Paasfeest. ‘Gezegend Hij die komt als Koning….

Zo zien ze Jezus graag, als hun aanstaande Koning, echt. Als de gene die de macht zal grijpen, die de Romeinse bezetter het land zal uitjagen. Dit moet gebeuren… En ze maken er een feestelijke intocht van, een demonstratie… alsof het al zover is. Maar is het wel echt feest? Zien ze dan niet, dat deze man op dat veulen helemaal niet de uitstraling van een koning wil hebben? Hij is alles behalve een Koning die uit is op macht, op politieke macht, op heerschappij. Zien ze dat niet? Willen ze het niet zien? Ze hebben het zo in hun hoofd en in hun hart, dat ze niet door hebben dat hier geen wereldlijke koning de grote stad binnenrijdt… ze zien wat ze willen zien.

En Jezus ondertussen? Is het feest voor Jezus? Hij wilde zo Jeruzalem binnentrekken, maar reageerden de mensen anders dan Hij had verwacht. Zien de mensen niet wat er werkelijk in Hem omgaat op dit moment? Zou Jezus zich eenzaam voelen, nu? Zo vreselijk alleen als een mens zich kan voelen in een mensenmassa… alleen met dat diepe gevoel van binnen van pijn, van onzekerheid, van angst…. wie weet daarvan? Wie voelt het met Hem aan?

Is er geen grotere tegenstelling denkbaar als hier op dit moment? De leerlingen, de andere volgelingen zien Jezus als hun held. Ze willen Hem graag op een voetstuk plaatsen. Maar Jezus zal daar nooit op willen staan. Zo wil Hij het niet. En zo zal het ook niet gaan.

Is dat het wat voor ons het geloof soms zo moeilijk maakt. We willen graag een machtige God, almachtig het liefst, die met overheersende invloed een einde maakt aan terreur, aan onderdrukking, aan ellende en wat mensen maar aan narigheid overkomen kan. Zo’n God, die groots is en sterk en overweldigend….. En als God zo niet blijkt te zijn, dan valt Hij van zijn voetstuk vroeg of laat… Heden hosanna, morgen kruisigt Hem. Jezus wordt bejubelt als held, maar Hij zal de weg gaan van vernedering en dood. Dat verbijsterende verhaal zullen we in de komende stille week weer horen en meemaken. Dat tegenbeeld.

Jezus als de kwetsbare man, die hier rijdt op het lastdier van een arme, die met liefde zijn handen uitstrekt naar de machteloze, verdrietige, kapotte mensen… die naast hen wil staan en niet boven iedereen uit. Nederig komt Hij, zachtmoedig, zegt de profeet Zacharia, omdat Hij gelooft met heel zijn hart en ziel en leven dat dit de weg is die de wereld zal redden.

Daarom tekent Lucas het zo scherp. Bij al het gejuich en gejubel van de omstanders… zijn daar ineens de tranen van Jezus. Hij huilt als Hij Jeruzalem van ver aanschouwd. Hij voelt verdriet over de heilloze weg die mensen kunnen gaan, een weg van geweld en hoge muren. De mens die denkt dat hijzelf koning is en de heerschappij voor zich opeist.

Jezus huilt en het is ontroerend om te lezen, vind ik. En ik geloof, gemeente, dat Hij nog altijd huilt als Hij de wereld van vandaag overziet. Hoe mensen elkaar vertrappen. Hoe mensen heersen over elkaar. Zo hard en onverdraagzaam, zo wreed en harteloos…. Omdat de gebrokenheid van ons bestaan nog niet is geheeld.

Het is feest, gemeente, zo willen we graag deze zondag typeren en vieren – zeker ook met vrolijke kinderen en palmpasenstokken…., maar ergens weten we dat het de inleiding is tot die stille week…. er zal nog veel, veel moeten gebeuren, veel pijn en hoon en kwelling en vernedering……voordat het licht van Pasen doorbreekt. Toen… en nog altijd.

Amen.

Overzicht preken

15-09-2019
Een goed verhaal
(Startzondag)


25-08-2019
Aan tafel genodigd

14-07-2019
Simson (2)

07-07-2019
Simson (1)

23-06-2019
Gideon

16-06-2019
Debora
(Pinksteren)


09-06-2019
Vragen om de goede Geest
(Pinksteren)


30-05-2019
Hemelvaart

26-05-2019
De Geest die ons bijstaat

12-05-2019
Waarachtigheid

28-04-2019
Emmausgangers

21-04-2019
Pasen

14-04-2019
Palmpasen

31-03-2019
Thuiskomen

17-03-2019
Liefde
(Oecumenische viering)


10-03-2019
Weerstand bieden

17-02-2019
Ontmoeting met God en met elkaar
(Kinderdienst)


10-02-2019
Roeping Petrus

27-01-2019
Waartoe is Hij gekomen?

13-01-2019
Overgoten met licht

31-12-2018
Oudejaarsdienst

25-12-2018
Kerstmorgen

24-12-2018
'Een zon diep in de nacht'
(Kerstnachtdienst)


16-12-2018
Leven voelen
(Derde advent)


09-12-2018
De dienstbare kerk
(Tweede advent)


02-12-2018
Sprakeloos
(Eerste advent)


25-11-2018
Eeuwigheidszondag

11-11-2018
Dankdag

14-10-2018
'Laat de kinderen tot mij komen'
(Doopviering)


07-10-2018
Trouw

30-09-2018
Voor alle mensen van goede wil

23-09-2018
Omzien naar elkaar
(Gemeentezondag)





Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 06-25076869), email:
Dhr. J. van den Heuvel (scriba), email:
Webmaster, email:

disclaimer | privacyverklaring