Protestantse Gemeente Odijk


De Geest die ons bijstaat

Ds. K.F. Visser
26-05-2019

Lezing(en): Johannes 14: 22-29


Gemeente van Christus,

We naderen Hemelvaart en Pinksteren. En in de lezingen voor deze tijd speelt afscheid een rol. Jezus zal zijn leerlingen achterlaten, maar Hij geeft ze iets mee, een aandenken. Of eigenlijk is het méér dan een aandenken, méér dan alleen een herinnering, het is een doorgaande kracht, een blijvende inspiratie, het is de Geest, die ons zal bijstaan en bijblijven.

En gemeente, daar kunnen wij van meeprofiteren. Dat kunnen wij ook op ons laten inwerken. Juist wij, die in een wereld leven waar geloven in God, in Jezus, niet meer vanzelf spreekt. Hoe houden wij het vol? Voelen we dat we niet alleen staan? Leven we met de Geest, die ons bijblijft en bijstaat?

Het is Judas die deze vraag stelt, zoals eerder de vraag kwam van Thomas en Filippus, de vraag over de nabije toekomst. Hoe moet het verder als Jezus er niet meer bij is? Wat gaat er dan gebeuren, met hen, de discipelen, met de gemeente? Judas stelt vandaag de vraag.
Judas– niet Iskariot, schrijft Johannes erbij om misverstand te voorkomen - niet de verrader Judas, maar een andere Judas, vermoedelijk een zoon van Jakobus de apostel. Of heel misschien een broer van Jezus, die de schrijver is van de Brief van Judas, die in het Nieuwe Testament is opgenomen.

Als maar duidelijk wordt dat de vraag uit onverdachte hoek komt. ‘Hoe komt het dat U, Jezus, wel voor ons, maar niet voor de wereld geopenbaard wordt?’ Een lastige vraag. Wat bedoelt Judas? ‘Hoe komt het dat wij wel weten van U, maar de wereld niet?’ Jezus had – even hiervoor – gezegd dat Hij terug zou keren naar zijn hemelse Vader en dat de wereld Hem niet langer zou zien. Dus de wereld zou Hem niet langer kennen, niet langer zien in zijn waarachtige verschijning. De wereld zou nooit meer van Hem weten. Daar is Judas bang voor. Blijven zij als vriendenkring nu achter en zijn zij de enigen die van Jezus weten?
Hoe komt de wereld dan op de hoogte van de boodschap van Jezus? Maakt Jezus zich nu niet meer bekend aan de wereld, zodra Hij weg is? En hoe moet het dan verder? Judas is bezorgd. Wat zo belangrijk is, gaat dan verloren of blijft hooguit hangen in de kleine kring van mensen rondom Jezus. Dat kan toch niet zomaar?

Dat is de eigenlijke vraag, vertaald naar onze tijd vandaag: Zijn wij straks van de christelijke kerk nog de enigen die van Jezus weten? Hoe moet het dan met de wereld? Als wij alleen nog weten van geloof, hoop en liefde, wat komt er dan van de wereld terecht? Leeft de wereld voort in onwetendheid en verwildert de wereld nog meer?
En hoe houden wij het dan vol, zo zonder de nabijheid van Jezus?

En dan horen we in het evangelie hoe Jezus reageert. En Jezus reageert anders dan je zou verwachten. Zoals vaker lijkt Jezus helemaal niet in te gaan op de vraag van Judas,
maar bij nader inzien toch ook weer wel. Jezus spreekt over liefhebben. ‘Wie liefheeft, houdt zich aan wat Jezus wil, mede namens Zijn Vader. Wie niet liefheeft, zit ernaast. En dat liefhebben en de wil doen dat gaat dóór, ook als Ik er niet zelf bij ben’, zegt Jezus, ‘want er is een kracht, een bezieling die doorgaat. Ik laat jullie achter en vertrouw jullie toe aan de Geest, die van Mij en de Vader uitgaat’.

‘De Parakleet’, noemt Jezus de Geest. En dat is een prachtig woord. Het is niet nieuw. De Geest was er altijd al, al vanaf de schepping en als de verwekker van Jezus. De Geest is geen nieuwe vinding van Jezus, maar wordt opnieuw benoemd, in een nieuwe situatie opgeroepen. Als Jezus er in levende lijve niet meer zal zijn, dan blijft Zijn Geest, die de Geest is van God. Die blijft en wordt opnieuw actueel.

De Parakleet, van para – kaleo, erbij roepen, wil dat zeggen. Jezus zal teruggaan naar Zijn Vader, maar Hij roept die kracht erbij, die al Zijn mensen zal bezielen. Een krachtbron om uit te putten. Een licht waarin ze staan, een vuur waar ze zich aan warmen. Een vervanger is de Geest, een waarnemer, een consulent, die precies hetzelfde wil overbrengen als wat Jezus deed in eigen persoon. Iemand dus die ons bijstaat, iemand die Jezus volledig representeert.
Iemand die voor ons instaat, over ons waakt, ons nabij is, degene die wij erbij kunnen roepen.

Gemeente, geloven is leven in de bijstand, in de bijstand van de Geest van Jezus.
Dat is het meest pastorale wat Jezus ons nalaat bij zijn vertrek.

Gemeente, hoe kan ik uitleggen wat de heilige Geest is, wie de heilige Geest is en wat de Geest doet? Wat mij helpt is de betekenis van die bijnaam, die Jezus geeft aan de Geest, de Parakleet, degene die erbij geroepen wordt, die Jezus vervangt. En dan voelt U wel aan dat dit méér is dan alleen de Trooster; dat is vertaling die meestal voor de Parakleet gegeven wordt, maar de Geest is meer dan dat. Degene die ons bijstaat, dat is de Trooster, maar ook degene die ons aanspoort, aanvuurt, die ons wil houden aan Gods Woord, aan hoe Jezus dat in praktijk bracht. De Geest is de kracht die ons gegeven wordt als aandenken aan Jezus.

Johannes laat Jezus zeggen: De Geest is de pleitbezorger, de advocaat, degene die het voor ons opneemt, die aan onze kant staat, die ons steeds te binnen zal brengen waar het allemaal om gaat. Degene die werkt als een aandenken!

Daarover wil ik het even hebben met u. Wie heeft een aandenken bij zich? Wie heeft een aandenken aan iemand of aan iets? Een foto, een ketting, een ring, dat ene sms’je,
dat steentje, die brief, een souvenir, kortom een aandenken? En wat doet u daarmee? Draagt u dat elke dag bij u? U voelt in uw broekzak en u voelt zich meteen verbonden met hem of haar of die bijzondere gebeurtenis? U ziet dat ene voorwerp ergens in huis, in die kast of boekenplank en u weet het weer, het doet u onmiddellijk denken aan hem of haar.
Een aandenken. Wat doet dat met u? Heeft zo’n aandenken invloed op u? Of is het puur de herinnering, de warme gevoelens die het oproept, of verdriet misschien, de pijn van het gemis? Wat doet een aandenken met u? Of raakt een aandenken in de loop van de tijd wat op de achtergrond? In de vergetelheid? Wordt het sleets? Hoe ga je om met een belangrijk aandenken? Dat is voor vandaag de vraag. En dat was toen de vraag. Hoe moet het nou met de volgelingen van Jezus als Jezus er zelf niet meer is? Is er een blijvend aandenken? En hoe gaan ze daar mee om? Wat hebben ze eraan?

Jezus geeft een aandenken. En Jezus geeft daar een heel concrete bedoeling mee aan,
een omschrijving van wat het ten diepste betekent. Het gaat Hem om vrede! Hij zegt: ‘Ik laat jullie vrede na, mijn vrede geef ik jullie’. Innerlijke vrede, zo vat ik het op, vrede die natuurlijk naar buiten moet komen, die zich mag verspreiden over de aarde. Die vrede. Die bijzondere, gekwalificeerde kracht van de Geest, die wordt het deel van mensen, die Jezus willen volgen. Dit blijft ons bij, dat is de bedoeling, die vrede van God, die alle verstand te boven gaat en die in Jezus zichtbaar werd.

En, gemeente, is het de bedoeling dat het nog steeds zo werkt? Steeds weer zal er dat verlangen zijn, die hoop. Hoe moet het verder met de wereld? Hoe moet het verder met jou als je zorgen hebt, als je onrustig bent? Hoe moet het verder als het spookt in de wereld rondom? Bij het horen van dat ene woordje vrede, weet je het weer. O Ja, die kant moet het op! Zo zal het worden! In mijzelf, om mij heen, de erfenis van Jezus, dat wat Hij ons nalaat,
die unieke krachtbron, die bron van inspiratie, die blijvende stimulans om te zoeken naar vrede.

Als ons dat bijblijft van wat wij straks met Pinksteren vieren, is Jezus’ missie geslaagd.
Wijzelf en de wereld zullen nooit meer dezelfde zijn dankzij Zijn nalatenschap, de gave van de Geest, die ons de vrede brengt.

Het is als brood en wijn. Zij zijn immers ook een aandenken aan Jezus, symbool voor Zijn lichaam en Zijn lijden, gegeven voor ons als een blijvende herinnering aan de weg die Hij ging, Zijn liefde voor u, voor jou en voor mij.

Amen.

Overzicht preken

10-11-2019
Bidden
(Jongerendienst)


03-11-2019
Zacheüs, graaier wordt redder
(Dankdag)


13-10-2019
Na het kyrie ook het gloria

06-10-2019
Een kind in ons midden

15-09-2019
Een goed verhaal
(Startzondag)


25-08-2019
Aan tafel genodigd

14-07-2019
Simson (2)

07-07-2019
Simson (1)

23-06-2019
Gideon

16-06-2019
Debora
(Pinksteren)


09-06-2019
Vragen om de goede Geest
(Pinksteren)


30-05-2019
Hemelvaart

26-05-2019
De Geest die ons bijstaat

12-05-2019
Waarachtigheid

28-04-2019
Emmausgangers

21-04-2019
Pasen

14-04-2019
Palmpasen

31-03-2019
Thuiskomen

17-03-2019
Liefde
(Oecumenische viering)


10-03-2019
Weerstand bieden

17-02-2019
Ontmoeting met God en met elkaar
(Kinderdienst)


10-02-2019
Roeping Petrus

27-01-2019
Waartoe is Hij gekomen?

13-01-2019
Overgoten met licht

31-12-2018
Oudejaarsdienst

25-12-2018
Kerstmorgen

24-12-2018
'Een zon diep in de nacht'
(Kerstnachtdienst)


16-12-2018
Leven voelen
(Derde advent)


09-12-2018
De dienstbare kerk
(Tweede advent)


02-12-2018
Sprakeloos
(Eerste advent)


25-11-2018
Eeuwigheidszondag

11-11-2018
Dankdag

14-10-2018
'Laat de kinderen tot mij komen'
(Doopviering)


07-10-2018
Trouw

30-09-2018
Voor alle mensen van goede wil

23-09-2018
Omzien naar elkaar
(Gemeentezondag)





Zeisterweg 34, 3984 NL ODIJK

Ds. K.F. Visser (tel 06-25076869), email:
Dhr. J. van den Heuvel (scriba), email:
Webmaster, email:

disclaimer | privacyverklaring